• سه شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۹۸ -
  • 17/09/2019

رئیس کمیسیون صنعت ومعدن اتاق کرمان، مطرح کرد

چرخه معیوب حمایت از تولید

گفت و گو با رئیس کمیسیون صنعت ومعدن اتاق کرمان که در دوره نهم فعالیت اتاق کرمان این مسئولیت را عهده دار شده است به طور حتم جذابیت خاص خود را دارد چه اینکه او به عنوان یک فعال اقتصادی برآمده از دل بخش خصوصی واقعی از یکسو تمام فراز و فرودهای فعالیت در این بخش را با تمام وجود تجربه کرده و از سوی دیگر دلیلی برای پرده پوشی و تعارفات معمول که در روز صنعت و معدن هم گریبان فعالان اقتصادی را رها نمی کند، نمی بیند و با صراحتی مثال زدنی، مسائل و دغدغه های بخش خصوصی را مطرح و واکاوی می کند.

دکتر بابک اسماعیلی در گفت و گو با «اقتصاد کرمان»
به پیشنهاد خود برای تفکیک کمیسیون صنعت و معدن اتاق به 2 کمیسیون صنعت و کمیسیون معدن و صنایع معدنی اشاره می کند که به سرانجام نرسیده اما به دلیل مسائل خاص هر کدام از این بخش ها می توانسته اثرگذاری بیشتری را رقم بزند.
رئیس کمیسیون صنعت و معدن اتاق کرمان، تاکید می کند: امروز دیگر نمی توان با دارا بودن یک ذخیره معدنی، خود را معدنکار و فعال معدنی دانست و در شرایط کنونی برنامه ریزی برای اجرای زنجیره ارزش در این بخش است که اهمیت دارد چنانکه حتی در زنجیره ارزش صنعت فولاد تا پایان تولید آهن اسفنجی و بیلت هم هنوز در مرحله معدن محاسبه می شود و این شمش فولاد و حتی فراتر از آن که ارزش افزوده ایجاد می کند است که می تواند بر اقتصاد و توسعه کرمان و ایران اثرگذار باشد.
اسماعیلی تصریح کرد: حتی در مورد معادن و ذخایر استان مثل گل گهر ومس سرچشمه هم ارزش در جریان فرآوری، خلق می شود که برای سایر معادن هم نسخه قابل تجویزی است که در کنار معادن خود، بنیان تکمیل زنجیره ارزش را بگذارند، تا اینکه ماده اولیه استخراجی خود را به پایین ترین قیمت بفروشند.
وی افزود: از دید من و در شرایط کنونی، سازمان صنعت ومعدن باید زمانی که پروانه بهره برداری معدنی را صادر می کند همراه با آن طرح یک مرحله بالا دست آن را هم بگیرد چرا که قطعاً کسانی که می آیند تا فقط ماده خام بفروشند با کسی که می تواند یک زنجیره را تکمیل کند متفاوت است.
وی اظهار داشت: نقیصه دیگری که وجود دارد در زمینه اطلاعاتی است که وجود دارد اما به روز نیست و مبنای تصمیم گیری و برنامه ریزی قرار می گیرد که خروجی این برنامه ریزی از پیش مشخص است. به عنوان مثال در جلسه ای که به تازگی برگزار شده بود آماری ارائه شد که گفته شد مربوط به سال 96 است. سؤال همین است که چگونه می توان بر اساس آمار سال 96 و نه حتی قبل تر از آن برنامه ریزی کرد. آیا مولفه های کار کردن یا نکردن در سال 96 تشابهی با شرایط فعلی دارد و یکی است. حتی آمار 6 ماه قبل هم نمی تواند پایه تصمیم گیری در بخش صنعت و معدن و هر بخش اقتصادی دیگری باشد.
اسماعیلی افزود: یکی از پیشنهاداتم به عنوان رئیس کمیسیون صنعت و معدن اتاق کرمان همین است که یک سیستم کاری دقیق، تعریف و اجرایی کنیم که خودش خودش را به روزرسانی کند.
وی تاکید کرد: آمارگیری های دوره ای که هر از گاه با ارسال یک تیم انجام می شود. چندان نتیجه بخش نیست اما می توانیم با مشوق هایی که در نظر می گیریم بنگاه های اقتصادی را ترغیب کنیم تا اطلاعات واقعی خود را به صورت مرتب به روز کنند ضمن اینکه این اطلاعات با دیتاهای سازمانهایی مثل بیمه و شرکت خدماتی برق و گاز و ... قابل راستی آزمایی است.
رئیس کمیسیون صنعت ومعدن اتاق بازرگانی کرمان با اشاره به برگزاری جلسات و نشست های متعددی که خروجی چندانی ندارد، تصریح کرد: می توانم بگویم 2 مدل جلسه در استان و کشور در حال برگزاری است؛ جلسات رونق تولید، جلسات رفع موانع تولید. در گروه اول تصمیم می گیرند که به واحدهای اقتصادی مساله دار، تسهیلات بدهند. در گروه دوم تصمیم می گیرند به واحدهای مساله داری که اقساط تسهیلات خود را نپرداخته اند مهلت یا تسهیلات مجدد بدهند که این فرایند لزوماً نه تنها به احیای یک واحد نمی انجامد که به سقوط آنها منجر می شود. این روال اشتباه است و بانک ها را هم به عنوان بنگاه اقتصادی، دچار چالش می کند.
اسماعیلی اظهار داشت: معتقدم حمایت از تولید و صنعت در استان وکشور، نیازمند باز تعریف است و پیمودن مسیر اشتباه در این زمینه توجیه پذیر نیست. وقتی واحدی 10 سال و در مواردی 2 یا 3 دهه دچار مشکل است باید ریشه مشکل را در جای دیگری نظیر مدیریت نادرست آن یا ضعف در توسعه بازار جستجو کرد.
رئیس کمیسیون صنعت و معدن اتاق تاکید کرد: این یک چرخه معیوب است مخصوصاً در شرایطی که منابع، محدود است و درگیر جنگ اقتصادی هستیم و نمی توانیم با تصمیم های نادرست منابع کشور را هدر دهیم. شما بگویید اگر واحدی در دوره برجام راه نیفتاده آیا ممکن است امروز که شرایط به مراتب دشوارتر شده می تواند راه بیفتد.
اسماعیلی افزود: اتفاقاً اقتضای امروز اتخاذ تصمیم های صحیح و حمایت واقع بینانه از کسانی است که می توانند ارزش افزوده و اشتغال واقعی و پایداری ایجاد کنند.
 
اخبار مرتبط
نظرات شما